Możesz być silna, nie będąc siłaczką

kategoria: Emocje / Relacje
autorka: Marta Mizera

Silna kobieta. Czyli jaka? Niezależna, samodzielna, wytrzymała, odporna? Taka, która wszystkiemu podoła, zawsze znajdzie rozwiązanie, zachowując spokój i pogodę ducha? Nie „histeryzuje”, nie jest słaba, nie ulega łatwo emocjom? Potrafi pogodzić karierę z życiem rodzinnym, rozwojem osobistym i dbaniem o siebie? Dla mnie to bardziej opis siłaczki niż silnej kobiety. Jaka jest między nimi różnica i co z tego dla nas, kobiet, wynika?

Zacznijmy od szerokiej, nie do końca psychologicznej perspektywy. Myślę jednak, że ma ona spory wpływ na to, jak rozumiemy – i budujemy – naszą siłę. Patriarchalny porządek świata panował przez wieki i dopiero ostatnie stulecie przyniosło kobietom równouprawnienie, a więc możliwość głosowania, dostęp do edukacji i do rynku pracy, możliwość decydowania o sobie i swoim ciele (chociaż, niestety, w niektórych obszarach nadal sporo jest do zrobienia, a w ostatnich latach nastąpił pod wieloma względami niespodziewany regres, jeśli chodzi o traktowanie kobiet). Czemu o tym piszę na blogu poświęconym psychologii?

Bo przez cały ten czas – do dziś – przyzwyczaiłyśmy się, że o wiele rzeczy musimy walczyć i że bycie silną kobietą oznacza bycie niewzruszoną, prącą do przodu, dającą sobie ze wszystkim radę. A skoro tak jest, to jak w tej sytuacji prosić o pomoc? Od razu czai się z tyłu głowy oceniająca myśl: „nie bądź słaba”, „to porażka”. I wtedy, niepostrzeżenie, bycie silną zamienia się w bycie siłaczką.

Silna kobieta (silny człowiek, bo to dotyczy każdego) to osoba, która:

  • Zdaje sobie sprawę ze swoich zalet i wad
  • Potrafi korzystać z zasobów, które ma (wiedza, umiejętności, pieniądze, wsparcie bliskich i znajomych, rozwiązania systemowe) i budować te, których jej jeszcze brakuje
  • Wie, gdzie szukać rozwiązań czy odpowiedzi, gdy czegoś nie potrafi, nie wie
  • Sięga po pomoc, gdy jej potrzebuje i nie traktuje tego jako przegraną
  • Podejmuje samodzielne, niezależne decyzje dotyczące swojego życia (i osób, za które odpowiada, np. dzieci)
  • Wystarczająco dobrze radzi sobie ze stresem, napięciem, niepokojem, niepewnością
  • Wystarczająco dobrze radzi sobie ze swoimi emocjami, czyli potrafi je zauważyć, nazwać, swobodnie przeżywać, wyrażać (lub nie) odpowiednio do sytuacji
  • Traktuje siebie z czułością, wyrozumiałością, szacunkiem – jak najlepszą przyjaciółkę czy najlepszego przyjaciela
  • Potrafi zachować dyscyplinę w ważnych dla niej sprawach, jednak nie stosuje jej jako kary czy opresji wobec siebie
  • Jest asertywna, jasno komunikuje swoje granice i potrzeby

Kiedy z silnej kobiety stajesz się siłaczką?

Gdy działasz ponad swoje siły, systematycznie zaniedbujesz swoje potrzeby (dla pracy, rodziny czy idei) i z większością wyzwań jesteś sama – nawet jeśli otaczają Cię ludzie. Siłaczki na propozycje pomocy odpowiadają z uśmiechem „dziękuję, nie trzeba!”. Zawsze dbają o innych bardziej niż o siebie, są lubiane, podziwiane, szanowane i często – wykorzystywane. Dlaczego? Bo nie potrafią odmówić innym. Dzieje się tak z różnych powodów: chcą być przez wszystkich lubiane, mają głęboko zakorzeniony nawyk pomagania innym (lub robienia za innych), boją się odrzucenia lub mają poczucie, że jeśli nie są przydatne czy pomocne – zostaną odrzucone.

Siłaczki są często bardzo silnymi kobietami, z tym, że ich siła obraca się często przeciw nim samym… i bardzo je osłabia. Bo siłaczka nie może być wystarczająco dobra – musi być perfekcyjna. Nie może prosić o pomoc – jej samodzielność wiąże się nierozerwalnie z samotnością. Nie wie, jak to jest być dla siebie najlepszą przyjaciółką, czułą, wyrozumiałą i łagodną – zna tylko wysokie wymagania, surowe oceny i wewnętrznego krytyka, który pogania ją, musztruje i rozlicza. Nie potrafi odmówić – jest niewolnikiem przekonania, że musi wszystkiemu podołać, o każdego zadbać, zawsze być niezawodna.

Jak nie stać się siłaczką?

Bądź uważna na siebie i zadawaj sobie następujące pytania:

  • Czy potrafię prosić o pomoc i ją przyjmować? Czy oceniam siebie źle, gdy potrzebuję pomocy?
  • Na ile potrafię komunikować moje potrzeby i stawiać granice? Jeśli mam problem z odmawianiem, czy wynika to z potrzeby dbania o innych bardziej niż o siebie?
  • Czy doskwiera mi przewlekłe zmęczenie, a nawet wyczerpanie? Czy i jak dbam o odpoczynek, relaks, regenerację?
  • Czy potrafię zaakceptować coś, co jest wystarczająco dobre, czy dążę do perfekcji, chociaż wiele mnie to kosztuje?
  • Na ile potrafię być dla siebie czuła, ciepła, wyrozumiała? Czy traktuję siebie tak, jak potraktowałabym bliską, ukochaną osobę w tej samej sytuacji?

Bycie silną to nie jest bycie „niezniszczalną”. Ogromna część naszej siły ma źródło w naszej wrażliwości, umiejętności odpuszczania, realnej oceny naszych możliwości i ograniczeń.

Uważam, że największą siłą jest świadomość siebie, która pozwala elastycznie korzystać z całego wachlarza naszej osobowości i zasobów. W zależności od sytuacji i możliwości, czasami Twoją siłą będzie nieustraszone działanie, zdecydowanie i zawalczenie o coś ważnego, a innym razem – poproszenie o pomoc, pozwolenie sobie na pobycie z uczuciami (na przykład smutkiem) czy świadome odmówienie czegoś, co mogłabyś zrobić, ale wiesz, że w tym momencie najwyższym wyrazem troski i miłości do siebie będzie odpoczynek.

 

Bądźmy w kontakcie

Chcesz dostawać na bieżąco informację o nowych wpisach na blogu? Zapisz się na mój newsletter!

Dołącz do dyskusji.

Co myślisz o tym artykule?

4 komentarze

  1. Świadoma

    Świetny artykuł !
    Niestety kiedyś porównywałam się do takich kobiet, które..potrafią wszystko ogarnąć z dwójką małych dzieci u boku, a do tego pracować, gotować, trenować… przez to czułam się niewystarczająca, gorsza i miałam wrażenie, że to co ja robię to nie ma sensu bo robię za mało.
    Dziś – jestem po terapii poznawczo-behawioralnej i takim kobietom właśnie Siłaczkom a nie silnym.. bardzo współczuję i namawiam żeby się sobie przyjrzały bo takie działanie na 100% Zosia Samosia nie prowadzi do niczego dobrego.
    Pozdrawiam

    Odpowiedz
    • Marta Mizera

      Super, że przeszłaś taką drogę! Dziękuję za podzielenie się Twoim doświadczeniem. Zgadzam się – bycie siłaczką ma wysoką cenę. Na szczęście można z tym pracować. 🙂

      Odpowiedz
  2. uzależnienie

    Nazywam się Jowita i jestem uzależniona od bycia „siłaczka”….
    I jak teraz mam się pozbyć tego nawyku?

    Odpowiedz
    • Marta Mizera

      Cześć, Jowita! Nie znając Ciebie, nie jestem w stanie odpowiedzieć Ci na to pytanie. Sposób pracy z tym tematem zależy w dużej mierze od tego, na ile jest to dla Ciebie problem na co dzień, jakie są jego źródła, w czym Ci bycie siłaczką przeszkadza. Jeżeli to duże utrudnienie w codziennym życiu i relacjach, to polecam Ci konsultację z psychoterapeutą. Mam też nadzieję, że moje materiały pomogą Ci lepiej zrozumieć ten temat (chociaż oczywiście psychoedukacja to nie terapia). Trzymam kciuki za Ciebie, pozdrawiam ciepło!

      Odpowiedz
Wyślij komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

Więcej wiedzy i inspiracji

Wpisy powiązane z artykułem
Dlaczego bierzesz na siebie zbyt dużo?

Dlaczego bierzesz na siebie zbyt dużo?

Założę się, że znasz baśń o Kopciuszku. Ciekawa jestem, czy ją lubisz? Bardzo możliwe, w końcu to historia o biednej dziewczynie, która straciła w życiu wszystko to, co kochała, ale umiała nadal pozostać dobra, łagodna i optymistyczna. Mam jednak z tą opowieścią duży...

czytaj dalej
Alfabet emocji: jak rozmawiać o uczuciach?

Alfabet emocji: jak rozmawiać o uczuciach?

Co przychodzi Ci na myśl w odpowiedzi na pytanie: co czujesz? Często słyszę: „czuję dyskomfort”, „czuję się dobrze”, „jest mi źle”, „czuję się niezrozumiana” „czuję niesprawiedliwość”, „stresuję się”. Tyle tylko, że… to nie są uczucia! Jak w takim razie o nich mówić?...

czytaj dalej
Alfabet emocji: W jak wstyd

Alfabet emocji: W jak wstyd

Jedna z najtrudniejszych do wychwycenia emocji. Potrafi sączyć się niemalże niepostrzeżenie, przylgnąć do człowieka jak druga skóra tak mocno, że już jej nie czuć, nie widać. Powoduje jednak ciągłe wycofywanie się w różnych relacjach lub sytuacjach. Blokuje,...

czytaj dalej